OEF! DAN TOCH NIET GESTOLEN

                    TOEN IK KLEIN WAS EN ONDER TAFEL WOONDE

© an hernalsteen

© an hernalsteen

toen ik klein was en onder tafel woonde
kende ik de enkels van de grote mensen
nu ken ik enkel de grote mensen
en dat is niet de bron van mijn vreugde

laten we ons voortaan alleen nog vergissen
en lachen met de spijkers van het geduld
we zullen hout geven aan de bossen
en goud aan de bankiers van het leven
in de lente van de leugens zullen we de snoeiers
handhaven en waken over de tongen en het woord

laten we weer vossen kweken en de telers
van de macht verschalken met raven en kazen
we zullen de paleizen smaller maken
en de sleutels uitdelen aan de gekken van de stad
maar de wetten weten wie ze dragen en aan de hoofden
van de gekken wordt geschaafd zonder verpozen

Roel Richelieu van Londersele

We zijn het zo gewoon, het is zo een vertrouwd beeld dat we verbouwereerd blijven gapen als er iets schort, dan komt de schok, de ergernis en dan uiteindelijk het gevloek. "G...er, wat voor een onnozelaar gaat daar nu mee aan de haal". We zijn zelfs opgelucht dat het uiteindelijk 'maar' vandalisme was en dat de gehavende tafel nu veilig opgeborgen zit in het atelier van de kunstenaar waar het betimmeren, behameren en opkalefateren in volle gang is.

 

4 atelierfoto's door MaRf met toestemming van de kunstenaar

(foto met dank aan MaRf)
DE KUNSTENAAR: MaRf (Freddy de Vos)

Freddy de Vos wordt in januari 1951 geboren in Oostende maar het ouderlijk huis met een kleine, door zijn moeder uitgebate beenhouwerij, bevond zich in Oudenburg.
Als knaap versleet hij zijn broek op de schoolbanken van het dorpsschooltje in Oudenburg en van het Oostends college. Enkele uurtjes vrij, hij liet de schoolmuren voor wat ze waren, hij muisde er onder uit. Zoals hij het zelf verwoordt waren in de jaren '60 het dorp en de stad zijn wereld en de straat zijn opvoeding en leerschool. Alle mensenkennis werd daar opgedaan.
Na de humaniora start hij zijn studies aan de Gentse Universiteit maar 'op kot gaan' stuit thuis op een veto. Freddy de Vos protesteert op zijn manier, hij studeert weinig maar verkent de stad. "Op deze manier blijft zijn eerste verblijf in Gent beperkt tot een (plezant) jaar."
Na zijn opleiding industrieel ingenieur in Oostende, vindt hij direct werk in München.
Begin de jaren '70 woont hij opnieuw in Gent, 's avonds volgt hij aan de Academie de lessen keramiek bij Carmen Dionyse. In zijn laatste jaar Academie rijft hij de Provinciale Prijs keramiek binnen, zijn kunstenaarscarrière is gelanceerd.
Begin de jaren '90 krijgt hij de aanbieding om samen te werken met 'Honest Arts Movement' (HAM), het wordt een vruchtbare periode, er worden verschillende projecten geboren zoals 'Het monument voor de verdwenen personen'  in het parkje aan de voet van het Gravensteen en de 'Gentse Poëzieroute'.
(bron: officiële webstek van MaRf)

 

 

foto Michiel Hendryckx CC BY-SA 4.0

DE DICHTER: ROEL RICHELIEU VAN LONDERSELE

Raoul van Londersele kwam op 30 juni 1952 in Ninove op de wereld. Na zijn studies Germaanse filologie aan de Gentse Universiteit verdiende hij zijn brood als leraar Nederlands aan het Atheneum in de Voskenslaan.

In 2003 werd hij aangesteld als eerste officiële Gentse stadsdichter. Zijn taak was eenvoudig, 4 gedichten schrijven en die gedichten voor een Gents publiek voordragen. Het werden er meer, uiteindelijk pende Roel Richelieu van Londersele 9 stukjes poëzie waarin Gent centraal staat.

Met MaRf werkte hij verschillende keren samen, zo kunnen ook in Zwijnaarde en in het landhuis 'de Campagne' in Drongen hun gemeenschappelijke creaties bewonderd worden.

(bron: officiële webstek van Roel Richelieu van Londersele)

©alle rechten voorbehouden